Korkuyla Karar Vermek: Konfor Alanı Tuzağından Nasıl Çıkılır?

Korkuyla Karar Vermek Nedir?

Korkuyla karar vermek, bir seçimi “ne istiyorum” sorusuyla değil, “en kötü ne olabilir” sorusuyla şekillendirmektir. Kişi güvenliği öne aldığına inanır, oysa rahatsızlığı erteler. İş, ilişki, taşınma ya da yeni bir başlangıç gibi kararlar bu sessiz tercihle daralır ve istek giderek sessizleşir.

Bir iş teklifi masaya geldiğinde içinizden geçen ilk cümle genellikle “ya tutunamazsam” olur, “bu beni mutlu eder mi” sorusu ise sıraya girer. Teklifi geri çevirdikten sonra kendinize “zaten şimdiki iş de kötü değildi” dersiniz. Oysa aylar sonra aynı pozisyon başka birine teklif edildiğinde içinizde beliren sıkışma, o günkü kararın neye dayandığını size yeniden gösterir.

Bu yazı sizi her fırsatta atılgan olmaya çağırmıyor. Mesele, korkunun ne zaman devreye girdiğini fark etmek ve kararı o farkındalıkla yeniden gözden geçirmektir. Bazı durumlarda kalmak, beklemek ya da vazgeçmek gerçekten doğru seçimdir; önemli olan bunun size mi yoksa korkuya mı ait olduğudur.

Korku Temelli Karar Vermek Günlük Hayatta Hangi Davranışlarla Kendini Gösterir?

Korku temelli karar vermek genellikle gürültülü bir panik gibi başlamaz. Aksine sakin, hatta akıllıca bir ses tonuyla gelir ve kendini sağduyu diye sunar. Aşağıdaki davranışlar bu örüntünün günlük hayattaki en sık rastlanan hâlleridir:

• Mutsuz olduğunuz bir durumu, değişimin getireceği belirsizlikten kaçmak için sürdürmek
• İki seçenek arasında kalındığında, hangisini daha çok istediğinize değil hangisinin daha az riskli göründüğüne bakmak
• Bir ilişkiyi ya da işi, ona duyduğunuz bağlılık bittiği hâlde yalnızca alışkanlık ve tanıdıklık yüzünden sürdürmek
• Hareketsizliği “gerçekçi olmak” diye adlandırmak, oysa altında yatan şey değişimden duyulan rahatsızlıktır
• Bir kararı aylarca “daha fazla bilgi toplama” bahanesiyle ertelemek, aslında beklenen bilgi değil cesarettir

Bu davranışların ortak noktası, hiçbirinin açıkça “korkuyorum” demesidir. Kişi kendine “pratik düşünüyorum” ya da “aceleye getirmiyorum” der. Ancak aynı gerekçe yıllarca aynı kararı ertelemek için kullanılıyorsa, orada çalışan şey artık sağduyu değil alışkanlık hâline gelmiş bir kaçınmadır.

Bu örüntünün en çarpıcı tarafı, kişinin kendi hikâyesini yeniden yazma kapasitesidir. Yıllar önce reddettiği bir fırsatı anlatırken “o zaman doğru değildi” der, oysa o gün hissettiği şey yalnızca belirsizlik korkusudur. Hafıza, kararı aklın onayladığı bir seçim gibi kaydeder ve gerçek gerekçeyi görünmez kılar. Bu yüzden kendi geçmiş kararlarınızı gözden geçirirken o anki duygunuzu, sonradan ürettiğiniz açıklamadan ayırmaya çalışmak işe yarar.

Konfor Alanı Beyin İçin Neden Güvenli Bir Liman Gibi Hissettirir?

Konfor alanı sadece motivasyon sözlerinde geçen bir klişe değildir; zihnin tanıdık olanı güvenli, yeni olanı tehlikeli olarak sınıflandırma eğiliminin bir sonucudur. Beyin, önceden deneyimlediği ve hayatta kaldığı bir durumu otomatik olarak “bilinen risk” diye etiketler. Bu etiket, durumun gerçekten iyi olup olmadığıyla ilgili bir yargı taşımaz; sadece önceden tanıdık olduğunu söyler.

Bu yüzden sevmediğiniz bir işte on yıl geçirmiş olmak, o işi otomatik olarak güvenli kılar; yeni bir iş ise alışılmadığı için zihinde tehlike kategorisine girer. Oysa gerçek risk tam tersi olabilir: tanıdık olan iş sizi tükenmişliğe sürüklerken, alışılmamış olan sizi iyileştirebilir. Zihin bu ayrımı kendiliğinden yapmaz, çünkü onun önceliği sizi tatmin etmek değil, sizi hayatta tutmaktır.

Somut bir örnek şöyle işler: Aynı apartmanda on iki yıldır oturan bir kişi, daha ferah ve daha ucuz bir eve taşınma fikrini her düşündüğünde midesinde bir sıkışma hisseder. Yeni evi hiç görmediği, komşularını tanımadığı ve semtin gürültü düzeyini bilmediği için beyin bu belirsizliği otomatik olarak tehlike sayar. Eski eviyle ilgili gerçek şikâyetler, yani nem kokusu ve dar mutfak, bu hesaba hiç girmez.

Kayıptan Kaçınma Duygusu Kararlarınızı Nasıl Yönlendirir?

Kayıptan kaçınma, insanın elindeki bir şeyi kaybetme ihtimaline, eşdeğer bir şeyi kazanma ihtimalinden daha fazla ağırlık vermesidir. Bu eğilim yüzünden, şimdiki işinizi, ilişkinizi ya da evinizi kaybetme düşüncesi; yeni bir işin, ilişkinin ya da evin getireceği kazançtan psikolojik olarak daha ağır gelir. Kıyaslamayı rakam değil duygu belirler.

Bu yüzden “şu anki maaşım daha düşük olsa da güvenli” cümlesi, yeni teklifin sunduğu gelişim fırsatını gözden kaybeder. Aynı mekanizma bir ilişkide de işler: ayrılığın getireceği boşluk, kalmanın getireceği sessiz tükenmeden daha somut hissettirir, çünkü kayıp zihinde hemen belirir, kazanç ise ancak tahmin edilebilir.

Korkuyla Karar Vermek ile Sağduyulu Dikkatlilik Arasındaki Fark Nedir?

Dikkatli olmak ile korkuyla hareket etmek bazen birbirine çok benzer gelir, ama ayırt edici bir soru vardır: dikkatlilik bilgi topladıkça rahatlar, korku ise bilgi arttıkça yeni bir tehlike bulur. Finansal durumunuzu inceleyip gerçekçi bir plan çıkardığınızda ve ardından karar verebildiğinizde bu dikkattir.

Buna karşılık, araştırmayı bitirmiş olduğunuz hâlde “ama ya şöyle olursa” sorusu bitmiyorsa ve her cevap yeni bir “ya” doğuruyorsa, orada çalışan şey artık bilgi toplama değil ertelemeyi haklı gösterme çabasıdır. Dikkatlilik bir noktada karar verir; korku ise kararı sürekli bir sonraki belirsizliğe havale eder.

Korku Temelli Karar ile Değer Temelli Karar Arasındaki Fark Nedir?

Aşağıdaki tablo dört yaygın karar alanında iki farklı sorunun nasıl farklı sonuçlara götürdüğünü gösteriyor. Soldaki sütun “en kötü ne olabilir” sorusunun, sağdaki sütun ise “benim için ne önemli” sorusunun yönlendirdiği tepkiyi anlatıyor.

Tablodaki sağ sütun, riski görmezden gelmeyi önermiyor. Gösterdiği şey, riskin karar sürecine katılıp tek belirleyici olmaktan çıkmasıdır. Değer temelli karar da bazen aynı sonuca ulaşabilir, kalmayı ya da beklemeyi seçebilir; farkı, bu seçimin neye dayandığıdır.

Korku Kendini Neden Mantık Gibi Gösterir?

“Mantıklı düşünüyorum” cümlesi, kaçınmanın en inandırıcı kılığıdır. Zihin, rahatsızlıktan kaçınma isteğini önce bir sebep bulur, sonra o sebebi gerçek bir analiz gibi sunar. Örneğin “şu an piyasa kötü” gerçek bir veri olabilir, ama aynı kişi piyasa iyileştiğinde de başka bir sebep bulur, çünkü asıl mesele piyasa değil değişimin kendisidir.

Bu örüntü kendini sabote etme davranışına çok yakındır; kişi başarısızlıktan değil, denemenin getireceği belirsizlikten kaçar ve bunu akılcı bir dille sunar. Konuyu daha geniş ele alan kendini sabote etme yazısı, bu kılığın başka biçimlerini de gösteriyor.

Çevrenizin Korkusu Sizinkiyle Nasıl Karışır?

Bir kararı yakınlarınızla paylaştığınızda aldığınız tepki, sizin kararınızdan çok onların kendi geçmişinden beslenir. Riskli bir girişimi anlattığınızda endişeyle karşılık veren bir ebeveyn, büyük olasılıkla kendi gençliğinde benzer bir fırsatı kaçırmış ya da bir kaybı yaşamıştır. Tavsiye kulağa sizin için düşünülmüş gibi gelir, ama çoğu zaman onların kendi korkusunun size yansımasıdır.

Bu karışma özellikle şu biçimlerde ortaya çıkar:

• “Ben olsam yapmazdım” cümlesi genellikle bir tavsiye değil, konuşan kişinin kendi pişmanlığıdır
• Herkesin aynı anda sizi uyarması, kararın yanlış olduğunu değil, grubun değişimden rahatsız olduğunu gösterebilir
• Size en yakın olanların kaygısı, kendi hayatlarındaki güvensizlikle orantılı biçimde büyüyebilir
• Destekleyen tek bir ses bile, çoğunluğun korkusunu dengelemeye bazen yeterli olur

Bu farkı görmek, çevrenizi hiç dinlememeniz gerektiği anlamına gelmez. Bazı uyarılar gerçekten değerli bilgi taşır ve göz ardı edilmemelidir. Ayırt etmek için şunu sorabilirsiniz: Bu kişi benim durumumu mu anlatıyor, yoksa kendi korkusunu mu? Cevap net değilse, o kişiye doğrudan sormak da bir seçenektir: “Bu endişen benim durumumla mı, yoksa senin kendi deneyiminle mi ilgili?”

Korkuyla Karar Vermek Bedeninizde Nasıl Hissettirir?

Korku temelli bir seçim ile bilinçli seçilen bir seçim bedende farklı iz bırakır. Kararı hayal ettiğinizde bedeninizin verdiği tepkiye dikkat ederseniz, hangi kararın hangi kaynaktan geldiğini çoğu zaman önceden sezebilirsiniz.

• Korku temelli kararda göğüste bir sıkışma oluşur, değer temelli kararda ise gerginlikle birlikte bir hafifleme oluşur.
• Zihin korku temelli kararda sürekli aynı senaryoyu tekrar tekrar oynatır, değer temelli karar bir noktada sakinleşir.
• Uyku korku temelli kararda kesintiye uğrar ve karar hep “ya” sorularıyla geri döner.
• Değer temelli kararda endişe olsa bile karardan sonra belirli bir rahatlama başlar.
• Korku temelli kararda başkasına anlatırken savunma yapma isteği öne çıkar, değer temelli kararda açıklama kısa kalabilir.

İş Değiştirme Kararında Korku Nasıl Devreye Girer?

Yıllarca aynı pozisyonda kalan birini düşünün. İş artık ona bir şey öğretmiyor, ama kıdem, tanıdık ekip ve bilinen bir patron vardır. Başka bir şirketten gelen teklif, maaş olarak daha iyi olsa bile “ya tutunamazsam, ya yeni ekip beni beğenmezse” sorusunu kafasında büyütür ve teklifi geri çevirir.

Aradan bir yıl geçtiğinde aynı kişi hâlâ aynı masada oturuyor, ama artık işinden söz ederken sesinde bir yorgunluk var. Toplantıda eski bir meslektaşının o pozisyonda ilerlediğini duyduğunda içinde beliren burukluk, o gün aldığı kararın neye dayandığını kendine yeniden hatırlatır. Karar verdikten sonra pişmanlık duyup duymayacağını merak edenler için iş değiştirdikten sonraki pişmanlık duygusu yazısı, bu duygunun ne zaman geçici ne zaman kalıcı olduğunu ayrıntılı anlatıyor.

Korkunun büyüttüğü senaryo ile gerçek risk çoğu zaman birbirinden uzaktır. Teklifi geri çeviren kişi genellikle “işten atılırsam her şey biter” gibi bir cümle kurar, ama gerçekte deneme süresi üç ay sürer ve o süreçte önceki işine dönme ihtimali de vardır. Riski abartılı bir tehdit gibi değil, somut bir olasılık gibi tanımlamak, kararı korkudan çok gerçek bilgiye yaslandırır.

Bir İlişkiyi Bitirme Kararında Korku Neyi Gizler?

Düz bir ilişki tanımı şudur: taraflar birbirine kötülük etmez, ama ilişki artık ikisini de büyütmez. Bu tür bir ilişkide açık bir ayrılık gerekçesi bulunmaz, çünkü ortada net bir “kötülük” yoktur; sorun, canlılığın sessizce azalmasıdır. Kişi bunu kendine itiraf etmekte güçlük çeker, çünkü “şikâyet edecek bir şeyim yok” diye kendine tekrarlar.

Böyle bir ilişkide kalmanın asıl motoru genellikle yalnız kalma korkusudur, ilişkinin kendisi değil. Kişi “belki böylesi daha iyisi” der ve bu cümleyi yıllarca tekrarlar. Oysa soru “bu ilişki kötü mü” değil, “bu ilişki beni gerçekten besliyor mu” olmalıdır. Partnerinin akşam eve geldiğinde heyecan değil yorgunluk hissettiğini fark eden biri, bu ayrımı yıllar sonra bile görmezden gelmeyi tercih edebilir.

Bitirme kararını ağırlaştıran şey, çoğu zaman ortak geçmiştir: birlikte alınan bir ev, tanınan bir aile çevresi, yıllarca kurulan bir düzen. Bu kayıpların gerçekliğini görmezden gelmek doğru değildir, ama onları ilişkinin kalitesiyle karıştırmamak gerekir. Ev ve düzen yeniden kurulabilir; yıllarca büyümeyen bir bağ ise zamanla kendiliğinden değişmez.

Taşınma Kararında Korku Hangi Cümlelerle Konuşur?

Taşınma kararı ertelendiğinde korku kendini pratik cümlelerle gösterir: “şimdi zamanı değil”, “biraz daha para biriktireyim”, “önce iş orada sağlam olsun.” Bu cümlelerin her biri tek başına mantıklıdır, ama yıllarca üst üste eklendiğinde ortaya çıkan şey bir plan değil, sürekli ertelenen bir karardır.

Yeni bir şehre gitmenin getirdiği belirsizlik gerçektir ve hafife almamak gerekir; tanıdık çevreden ayrılmak, yeni bir sosyal ağ kurmak zaman ister. Beş yıl önce aynı taşınmayı planlayıp hâlâ eski şehirde oturan biri, her yıl “gelecek yıl” diyerek aynı listeyi yeniden yazabilir. Erteleme davranışının kendisi de bir örüntü hâline gelebilir; bu örüntüyü tanımak isteyenler için erteleme davranışını yenmek yazısı somut adımlar sunuyor.

Taşınma kararında korku çoğu zaman tek bir büyük adım gibi düşünülür, oysa parçalara ayrılabilir. Önce yeni şehirde kısa bir süre geçirmek, sonra kiralık bir ev aramak, ardından eski evi boşaltmak; her aşama kendi başına küçük bir karardır ve her birini ayrı ayrı değerlendirmek bütünün ağırlığını hafifletir. Büyük kararı küçük adımlara bölmek, korkuyu tek seferde yenmeye çalışmaktan çoğu zaman daha gerçekçidir.

Yeni Bir Şeye Başlarken Korku Sizi Nerede Durdurur?

Yeni bir şeye başlamak, kurs kaydı yapmak, bir girişim denemek ya da bir hobiye zaman ayırmak, çoğu zaman ilk adımdan önce durur. Kişi “önce her şeyi öğreneyim, sonra başlarım” der ve öğrenme süresi kendi başına sonu olmayan bir hazırlığa dönüşür. Oysa gerçek öğrenme çoğu zaman ancak başladıktan sonra gelir.

Bir girişim fikrini üç yıl boyunca defterine yazıp hiç ilk adımı atmayan biri düşünün; her yıl “piyasa koşulları” ya da “sermaye yetersizliği” gibi yeni bir gerekçe bulur. Bu durma noktası özellikle yirmili yaşların sonunda ve otuzların başında yoğunlaşabilir, çünkü kişi hem kariyerini hem kimliğini yeniden sorgular. Bu dönemi daha ayrıntılı ele alan çeyrek yaşam krizi yazısı, aynı duraklamanın başka görünümlerini de anlatıyor.

Hazırlık kendi başına kötü bir şey değildir; sorun, hazırlığın hiçbir zaman yeterli sayılmamasıdır. Her yeni bilgi parçası, başlamak için değil, başlamayı bir süre daha ertelemek için bir sebep hâline gelir. Hazırlığın ne zaman yeterli olduğuna önceden açık bir ölçüt koymak, örneğin “bu üç konuyu öğrenince başlayacağım” demek, bu döngüyü kesmeye gerçekten yardım eder.

Korkuyla Karar Verdiğinizi Nasıl Fark Edersiniz?

Örüntüyü fark etmek, onu değiştirmenin ilk koşuludur. Bir kararla yüz yüze geldiğinizde aşağıdaki adımlar hangi sesin konuştuğunu ayırmanıza yardım edebilir:

1. Kararı tetikleyen soruyu yazın: “Ne istiyorum” mu, “en kötü ne olabilir” mi sorduğunuzu kâğıda dökün
2. Aynı kararı bir yıl önce de düşünüp düşünmediğinizi hatırlayın; aynı gerekçeyle sürekli ertelemek bir işarettir
3. Kararı başka birine anlatırken savunma mı yoksa açıklama mı yaptığınızı fark edin
4. Korkuyu adlandırın: Reddedilmekten mi, yalnız kalmaktan mı, yoksa hata yapmış görünmekten mi çekindiğinizi netleştirin
5. Bu karardan vazgeçmenin size neyi kazandırdığını, neyi kaybettirdiğini ayrı ayrı yazın

Analiz bir noktadan sonra kendi başına bir kaçış hâline gelebilir; sürekli daha fazla seçenek tartıp hiçbirine karar vermemek bu örüntünün bir biçimidir. Bu döngüyü ayrıntılı anlatan karar verememe ve analiz felci yazısı, benzer bir tıkanmayı farklı bir açıdan ele alıyor.

Küçük ve Geri Alınabilir Bir Riski Nasıl Test Edersiniz?

Büyük bir kararı tek seferde vermek zorunda değilsiniz. Geri alınabilir, küçük bir deneme, korkunun gerçek mi yoksa abartılı mı olduğunu gösterebilir. Önemli olan, denemeyi büyük kararın küçük bir kopyası gibi tasarlamaktır:

1. Taşınmayı düşünüyorsanız önce o şehirde bir hafta sonu geçirin ve günlük hayatı deneyimleyin
2. Mesleğinizi değiştirmek istiyorsanız önce aynı alanda bir gönüllü proje ya da yarı zamanlı iş deneyin
3. İlişkinizi sorguluyorsanız önce ayrı bir hafta sonu ya da danışmanlık desteğiyle dürüst bir konuşma planlayın
4. Yeni bir hobiye başlamak istiyorsanız önce tek bir dersi deneyip devam edip etmeyeceğinize karar verin

Deneme sırasında kendinize en kötü senaryoyu soyut değil somut biçimde tanımlayın. “Her şey batar” yerine “iki ay içinde eski işime geri dönebilirim, bu arada birikimim üç ay yeter” demek, korkuyu ölçülebilir bir riske indirir ve genellikle onu küçültür. Somut rakamlar ve zaman dilimleri, zihnin ürettiği belirsiz ve abartılı felaket senaryosunu gerçek boyutuna geri çeker.

Bu Kararı Beş Yıl Sonra Nasıl Değerlendirirsiniz?

Kararın bugünkü rahatsızlığına değil, uzun vadeli sonucuna bakmak, korkunun etkisini azaltır. Kendinize şu soruyu sorun: “Bu kararı 5 yıl sonra nasıl değerlendiririm?” Bazı kararlarda cevap hemen değişir; bugün güvenli görünen seçim, uzun vadede pişmanlığa dönüşebilir.

Bu pencereyi genişletmek de işe yarar. Bir kararın etkisini 5 ile 10 yıl arası bir süreçte düşünmek, anlık rahatsızlığın gölgesinde kalan uzun vadeli değeri ortaya çıkarır. Soru basit kalsa da cevabı genellikle kararın hangi kaynaktan geldiğini açıkça gösterir. Uzun pencere, kısa vadeli rahatlığın bazen uzun vadeli bir bedele dönüştüğünü de ortaya koyar.

Korku Temelli Bir Kararı Sonradan Değiştirmek Mümkün mü?

Evet, çoğu karar göründüğünden daha esnektir. Korkuyla verilmiş bir karar, fark edildiği anda yeniden ele alınabilir; mesele kararın geçmişte nasıl verildiği değil, bugün nasıl sürdürüldüğüdür. Reddedilen bir teklifi geri çağırmak mümkün olmayabilir, ama benzer bir fırsat çıktığında aynı korkuyla hareket etmemek elinizdedir.

Bazı kararlar ise gerçekten geri dönüşü zor olabilir, örneğin uzun süre önce bırakılmış bir eğitim ya da taşınılan bir şehir. Böyle durumlarda hedef geçmişi düzeltmek değil, bugünden sonra aynı kalıbı tekrar etmemektir. Her yeni karar, önceki örüntüyü sürdürmek ya da ondan çıkmak için ayrı bir fırsattır.

Kendinize geçmişteki kararı suçlama amacıyla değil, yeni bir bakış kazanmak amacıyla dönebilirsiniz. “O zaman bilgim ya da desteğim yoktu, şimdi farklı bir şey yapabilirim” demek, pişmanlığı donup kalmış bir yargıya dönüştürmeden ilerlemenize yardım eder. Geçmişe bakmak, orada kalmak değil, oradan bir şey öğrenip bugüne taşımak içindir. Bugün elinizdeki bilgi ve destek, geçmiştekinden farklıysa, aynı kararı bugün tekrar vermeniz gerekmez.

Bu Sadece Dikkat mi, Yoksa Kaygı Bozukluğu Belirtisi mi?

Bu yazıda anlatılan örüntü, çoğu insanın hayatında zaman zaman yaşadığı sıradan bir eğilimdir ve kendi başına bir tanı değildir. Ancak korku yalnızca büyük kararlarda değil, günlük pek çok durumda da sürekli ve yoğun biçimde ortaya çıkıyorsa, tablo farklı olabilir. Toplantıda söz almaktan, markette soru sormaktan ya da yeni biriyle tanışmaktan da aynı yoğunlukta çekiniyorsanız sosyal kaygı yazısına göz atmak işinize yarayabilir.

Kaygı uzun süredir devam ediyor, uykuyu, iştahı ya da günlük işleyişi bozuyorsa bir hekim ya da psikiyatristle görüşmek önemlidir. Tanı koymak ve gerekirse ilaç planlamak hekimin görev alanındadır; bu yazı bir değerlendirme ya da tanı aracı değildir. Bu adımı atmak, kararlarınızı etkileyen asıl kaynağı netleştirir.

Hangi Durumlarda Destek Almak İşinize Yarar?

Korkuyla karar vermek yaşamak tek başına bir sorun işareti değildir. Ancak aşağıdaki işaretler, bu konuyu bir uzmanla konuşmanın işinize yarayabileceğini gösterir:

• Önemli bir kararı bir yıldan uzun süredir yalnızca korku nedeniyle erteliyorsanız
• Aynı kararı defalarca gözden geçiriyor, hiçbir seçeneğe karar veremiyorsanız
• Kararı hayal ettiğinizde bedensel gerginlik ya da uyku bozukluğu artıyorsa
• Korkuyla aldığınız bir kararın ardından uzun süreli bir pişmanlık ve değersizlik hissi sürüyorsa
• Bu örüntü iş, ilişki ve aile hayatınızın birden fazla alanına yayıldıysa

Psikolojik Danışmanlıkta Korkuyla Karar Vermek Üzerine Nasıl Çalışırız?

Görüşmelerde kararınızı sizin yerinize vermek gibi bir amacımız yoktur. Birlikte kararın hangi sorudan beslendiğini ayırmaya, korkunun bedendeki ve düşüncedeki izlerini görmeye ve sizin için gerçekten değerli olanı netleştirmeye çalışırız. Küçük ve geri alınabilir bir denemeyi birlikte planlamak da bu çalışmanın bir parçası olabilir.

Bu çalışmayı yetişkin psikolojik danışmanlığı kapsamında planlarız. Sakarya psikolog arayışındaysanız Psikolog Burak Uysal ile Serdivan'daki ofiste yüz yüze ya da online görüşebilirsiniz.

Korku örüntüsü bir ilişkiyi bitirme ya da sürdürme kararına yansıyorsa çift ve evlilik ilişkilerinde psikolojik danışmanlık daha uygun bir çerçeve sunabilir. Hazır hissettiğinizde online randevu sayfasından görüşme planlayabilirsiniz.

Burak Uysal Psikolog

Maltepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü mezunu. Serdivan'daki ofisinde çocuklar, ergenler, ebeveynler, yetişkinler ve çiftlerle psikolojik danışmanlık görüşmeleri yürütür.

Yayın: 4 Kasım 2026 Son güncelleme: 4 Kasım 2026 İçerik editörü: destek@burakuysal.org Hakkında daha fazla

Acil bir durumdaysanız kendinize ya da bir başkasına zarar verme düşünceniz varsa hemen 112'yi arayın veya en yakın acil servise başvurun. Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır, tanı ve tedavi yerine geçmez.

Benzer yazılar

Ev Arkadaşlığında Sınır Koyma: Yurt ve Paylaşımlı Evde Uyum

Ev arkadaşlığında sınır koyma neden zor gelir? Temizlik, misafir, gürültü ve para çatışmasında saygılı sınır koymanın ve ev kuralları…

4 Kasım 2026 · 16 dk okuma

Değersizlik Hissi Nedir? Kendini Yetersiz Görmenin Kökleri

Değersizlik hissi, başarıyla geçmeyen köklü bir yetersizlik inancıdır. Çocukluktaki kaynakları, depresyondan farkı ve baş etme adımları…

4 Kasım 2026 · 16 dk okuma

Kronik Suçluluk Duygusu Nedir? Hep Kendini Suçlu Hissetmek

Kronik suçluluk duygusu nedir, sağlıklı suçluluktan nasıl ayrılır ve çocukluk kökenleriyle nasıl ilişkilidir? Belirtilerini ve pratik…

4 Kasım 2026 · 16 dk okuma